پرش به محتوا

NR0B2

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
NR0B2
ساختارهای موجود
PDBجستجوی هم‌ساخت‌شناسی: PDBe RCSB
معین‌کننده‌ها
نام‌های دیگرNR0B2, SHP, SHP1, nuclear receptor subfamily 0 group B member 2
شناسه‌های بیرونیOMIM: 604630; MGI: 1346344; HomoloGene: 8030; GeneCards: NR0B2; OMA:NR0B2 - orthologs
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNA)

NM_021969

NM_011850

RefSeq (پروتئین)

NP_068804

NP_035980

موقعیت (UCSC)Chr 1: 26.91 – 26.91 MbChr 4: 133.28 – 133.28 Mb
جستجوی PubMed[۳][۴]
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش انسانمشاهده/ویرایش موش

گیرندهٔ هسته‌ای، زیرخانوادهٔ صفر، گروه بی، عضو ۲ (انگلیسی: Nuclear receptor subfamily 0, group B) که با نام «شریک کوچک هترودایمر» (SHP) هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «NR0B2» کُدگذاری می‌شود.[۵]

این پروتئین عضوی از خانوادهٔ گیرنده‌های فاکتور رونویسی درون‌هسته‌ای است.[۶] آنچه دربارهٔ این پروتئین غیرعادی است، این است که فاقد دومِـین متصل‌شونده به دی‌ان‌ای است. بدین ترتیب به‌لحاظ فنی، نه فاکتور رونویسی محسوب می‌شود و نه گیرنده هسته‌ای؛ اما چون توالی‌های هم‌ساخت‌شناسی زیادی با سایر اعضای خانوادهٔ گیرنده‌های هسته‌ای دارد، آنرا نیز نوعی گیرنده هسته‌ای در نظر می‌گیرند.

اهمیت بالینی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نقش اصلی SHP سرکوب سایر گیرنده‌های هسته‌ای از طریق تولید یک هترودایمر غیرسازنده است.[۷] این پروتئین یک عامل میانجی در ساعت بیولوژیک متابولیسم بدن است.[۸] پژوهش‌ها نشان داده‌است که این پروتئین با گیرنده هورمون تیروئید، گیرنده رتینوئید و گیرنده استروژن تعامل دارد و آنها را مهار می‌کند.

تعامل مولکولی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

این مولکول با پروتئین‌های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:

  1. 1 2 3 GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000131910 Ensembl, May 2017
  2. 1 2 3 GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000037583 Ensembl, May 2017
  3. "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  5. "Entrez Gene: NR0B2 nuclear receptor subfamily 0, group B, member 2".
  6. Lee HK, Lee YK, Park SH, Kim YS, Park SH, Lee JW, et al. (June 1998). "Structure and expression of the orphan nuclear receptor SHP gene". The Journal of Biological Chemistry. 273 (23): 14398–402. doi:10.1074/jbc.273.23.14398. PMID 9603951.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi رایگان بی‌نشان (رده)
  7. Båvner A, Sanyal S, Gustafsson JA, Treuter E (December 2005). "Transcriptional corepression by SHP: molecular mechanisms and physiological consequences". Trends in Endocrinology and Metabolism. 16 (10): 478–88. doi:10.1016/j.tem.2005.10.005. PMID 16275121.
  8. Wu N, Kim KH, Zhou Y, Lee JM, Kettner NM, Mamrosh JL, et al. (September 2016). "Small Heterodimer Partner (NR0B2) Coordinates Nutrient Signaling and the Circadian Clock in Mice". Molecular Endocrinology. 30 (9): 988–95. doi:10.1210/me.2015-1295. PMC 5004116. PMID 27427832.
  9. Gobinet J, Auzou G, Nicolas JC, Sultan C, Jalaguier S (December 2001). "Characterization of the interaction between androgen receptor and a new transcriptional inhibitor, SHP". Biochemistry. 40 (50): 15369–77. doi:10.1021/bi011384o. PMID 11735420.
  10. Seol W, Choi HS, Moore DD (May 1996). "An orphan nuclear hormone receptor that lacks a DNA binding domain and heterodimerizes with other receptors". Science. 272 (5266): 1336–9. doi:10.1126/science.272.5266.1336. PMID 8650544.
  11. Seol W, Hanstein B, Brown M, Moore DD (October 1998). "Inhibition of estrogen receptor action by the orphan receptor SHP (short heterodimer partner)". Molecular Endocrinology. 12 (10): 1551–7. doi:10.1210/me.12.10.1551. PMID 9773978.

برای مطالعهٔ بیشتر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]