ข้ามไปเนื้อหา

เมียร์แคต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Suricata)

เมียร์แคต
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไพลสโตซีนตอนต้น–ปัจจุบัน[1]
↓
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: สัตว์
Animalia
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
Chordata
ชั้น: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
Mammalia
อันดับ: สัตว์กินเนื้อ
Carnivora
อันดับย่อย: เฟลิฟอร์เมีย
Feliformia
วงศ์: พังพอน
Herpestidae
สกุล: เมียร์แคต
Suricata
สปีชีส์: S.  suricatta
ชื่อทวินาม
Suricata suricatta
(Schreber, 1776)
ชนิดย่อย[3]
  • S. s. iona Cabral, 1971
  • S. s. marjoriae Bradfield, 1936
  • S. s. suricatta (Schreber, 1776)
      ถิ่นอาศัยของเมียร์แคต[2]
ชื่อพ้อง
รายการ
  • Rhyzaena Wagner, 1841
  • Viverra suricatta Schreber, 1776
  • V. tetradactyla Pallas, 1777
  • Mus zenik Scopoli, 1786
  • Suricata capensis Desmarest, 1804
  • S. viverrina Desmarest, 1819
  • S. namaquensis (Thomas and Schwann, 1905)
  • S. hamiltoni (Thomas and Schwann, 1905)
  • S. lophurus (Thomas and Schwann, 1905)
  • S. hahni (Thomas, 1927)
  • S. majoriae Bradfield, 1936

เมียร์แคต (อังกฤษ: meerkat, suricate; ชื่อวิทยาศาสตร์: Suricata suricatta) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีขนาดลำตัวเล็ก น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม (2 ปอนด์) และสูงประมาณ 50 เซนติเมตร (20 นิ้ว) จัดอยู่ในวงศ์พังพอน (Herpestidae) มีถิ่นอาศัยอยู่ในทะเลทรายคาลาฮารีทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกา

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Suricata และแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย (ดูในตาราง[3])

เมียร์แคตมีอุ้งเล็บที่มีลักษณะโค้งเพื่อใช้ในการขุด และมีจมูกไวมาก มีขนสั้นสีน้ำตาล มีขนเป็นแนวเส้นขนานพาดข้ามหลัง อาศัยและหาอาหารในโพรงดินที่ขุดขึ้น โดยอาหารได้แก่ แมลงชนิดต่าง ๆ รวมถึงสัตว์มีกระดูกสันหลังตัวเล็ก ๆ อีกด้วย อีกทั้งยังสู้และกินสัตว์มีพิษต่าง ๆ ได้อีกด้วย เช่น แมงป่อง ตะขาบ งูพิษ เป็นต้น

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่บางครั้งอาจมีสมาชิกถึง 30 ตัว และอยู่ร่วมกับสัตว์ขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ เช่น กระรอกดิน ไม่ชอบอยู่กับที่ ชอบยืนชะเง้อคอ เพื่อตรวจดูและดมกลิ่นในบริเวณรอบ ๆ จะออกมารับแสงแดดในช่วงเวลาเช้าเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น เมียร์แคตถือได้ว่าเป็นสัตว์มีประสาทสัมผัสและการระแวดระวังภัยที่ดีมาก โดยเฉพาะเรื่องการรับฟังเสียงจะสามารถได้ยินเสียงในรัศมีถึง 160 ฟุต (50 เมตร) และจะอพยพย้ายที่อยู่เมื่อมีภัย ทั้งนี้โพรงของเมียร์แคตมีความลึกลงไปในใต้ดิน โพรงดินที่สร้างขึ้นสามารถเชื่อมต่อกัน ทำให้มีช่องทางเข้าออกมากขึ้นและช่วยให้มีทางหลบหนีเมื่อมีภัยมา

เมียร์แคตจะขยายพันธุ์เมื่อมีอายุประมาณ 1 ปี จะออกลูกตามโพรง ช่วงฤดูผสมพันธุ์คือเดือนตุลาคม-มีนาคม ระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 11 สัปดาห์ ออกลูกครั้งละ 2-5 ตัว[4]

ภาพและวิดีโอคลิป

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "PBDB: Suricata". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 มกราคม 2024. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 Macdonald, D. & Hoffmann, M. (2008). Suricata suricatta. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 22 March 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern.
  3. 1 2 "Suricata". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
  4. ↑ "เมียร์แคท". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-12-17. สืบค้นเมื่อ 2012-03-17.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Suricata suricatta ที่วิกิสปีชีส์